Έχεις δύο επιλογές...

 Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή ;

Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.

Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση.

 "Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.

Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.

Ο πατέρας συνέχισε.

 "Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."

Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..

Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.

Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"

Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.

Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.

Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.

Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.

Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.

Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.

Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.

Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.

Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.

Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.

Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.

Για μεγάλη μου έκπληξη, ...τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.

Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.

Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.

Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.

Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."

Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...

Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."

Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.

Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.

Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.

Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του

έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.

Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"

Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay.."

Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."

Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.

Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

Καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ...

Αξίζει να το διαβάσεις. Για όλους εσάς που, σαν εμένα, αναρωτιέστε πώς να συνεχίσετε μερικές φορές! Είναι λίγο μεγάλο αλλά αξίζει... Καρότο, αυγό και καφές. Δεν θα ξαναδείς ένα φλιτζάνι καφέ με τον ίδιο τρόπο ξανά... 

.
Από την Καλυψώ Παπαδοπούλου
.

Μία νεαρή γυναίκα πήγε στη μητέρα της και της μίλησε για τη ζωή της. Δεν ήξερε πώς να φτιάξει τα πράγματα και ήθελε να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, να τα παρατήσει. Της φαινόταν πως μόλις λυνόταν ένα πρόβλημα, ένα άλλο νέο προέκυπτε.

Η μητέρα της την πήγε στην κουζίνα. Γέμισε τρία δοχεία με νερό και έβαλε το καθένα σε δυνατή φωτιά. Γρήγορα το νερό στα δοχεία άρχισε να βράζει.

Στο πρώτο δοχείο έβαλε καρότα, στο δεύτερο έβαλε αυγά, και στο τελευταίο έβαλεκόκκους καφέ. Τα άφησε λίγο να βράσουν, χωρίς να πει ούτε μια λέξη. Περίπου σε είκοσι λεπτά έκλεισε τα μάτια της κουζίνας. Έβγαλε τα καρότα έξω απ΄το νερό και τα έβαλε σ'ένα μπωλ. Έβγαλε τα αυγά έξω και τα έβαλε σ'ένα μπολ. Μετά έβγαλε τον καφέ έξω και τον έβαλε σε ένα φλιτζάνι.

Ρώτησε την κόρη της: 'πες μου τι βλέπεις'. 

'Καρότα, αυγά και καφέ', της απάντησε η κόρη.

Η μητέρα της την έφερε πιο κοντά και της ζήτησε να αγγίξει τα καρότα. Το έκανε και παρατήρησε ότι ήταν μαλακά. Μετά η μητέρα ζήτησε απ΄την κόρη της να πάρει ένα αυγό και να το σπάσει. Αφού έβγαλε τα τσόφλια, παρατήρησε ότι το αυγό ήταν σφιχτό. Στο τέλος, η μητέρα ζήτησε απ΄την κόρη της να πιει μια γουλιά απ΄τον καφέ. Η κόρη χαμογέλασε καθώς μύρισε το πλούσιο άρωμά του. Μετά η κόρη ρώτησε: 'τι σημαίνουν όλα αυτά μητέρα;'.

Η μητέρα της της εξήγησε ότι το καθένα απ΄αυτά τα διαφορετικά αντικείμενα είχε αντιμετωπίσει τις ίδιες συνθήκες, δηλαδή βραστό νερό. Το καθένα όμως αντέδρασε διαφορετικά. Το καρότο αρχικά μπήκε μέσα στο νερό δυνατό και σκληρό. Εντούτοις, εφόσον τοποθετήθηκε στο βραστό νερό, μαλάκωσε και έγινε αδύναμο. Το αυγό ήταν εύθραυστο. Το λεπτό εξωτερικό του περίβλημα είχε προστατέψει το υγρό εσωτερικό του, αλλά μετά την τοποθέτησή του σε βραστό νερό, το εσωτερικό του σκλήρυνε. Όμως οι κόκκοι του καφέ ήταν μοναδικοί. Μετά την τοποθέτησή τους σε βραστό νερό, άλλαξαν το νερό.

'Ποιο απ΄αυτά είσαι εσύ;' ρώτησε την κόρη της. Σκέψου το λίγο: Τι απ΄αυτά είσαι εσύ;

Είσαι το καρότο που φαίνεται δυνατό, αλλά με τον πόνο και τις δυσκολίες λυγίζεις και μαλακώνεις και χάνεις τη δύναμή σου; Είσαι το αυγό που ξεκινάει με μαλακή καρδιά, αλλά αλλάζει με τη θερμότητα; Μήπως είχες 'υγρό' πνεύμα, αλλά μετά από έναν θάνατο, έναν χωρισμό, μία οικονομική δυσκολία ή μια άλλη δοκιμασία σκλήρυνες; Ή μήπως είσαι σαν τον κόκκο του καφέ; Ο κόκκος στην πραγματικότητα αλλάζει το καυτό νερό, δηλαδή τις ίδιες τις συνθήκες που προκαλούν τον πόνο. Όταν το νερό ζεσταίνεται, απελευθερώνει το άρωμα και τη γεύση του. Εάν είσαι σαν τους κόκκους του καφέ, όταν τα πράγματα δεν είναι στα καλύτερά τους, εσύ γίνεσαι καλύτερος και αλλάζεις την κατάσταση γύρω σου.

Όταν δεν είναι και η καλύτερη στιγμή και οι δοκιμασίες σε συναντούν, ανυψώνεις τον εαυτό σου σε άλλο επίπεδο; Πώς αντιμετωπίζεις τις αντιξοότητες; Είσαι καρότο, αυγό ή κόκκος καφέ; Ελπίζω να έχεις αρκετή ευτυχία για να σε κάνει γλυκό, αρκετές δοκιμασίες για να σε κάνουν δυνατό, αρκετή λύπη για να παραμείνεις ανθρώπινος και αρκετή ελπίδα για να σε κάνει ευτυχισμένο. Το λαμπρότερο μέλλον πάντοτε θα βασίζεται σε ένα ξεχασμένο παρελθόν. Δεν μπορείς να προχωρήσεις στη ζωή μέχρι ν΄αφήσεις πίσω τις αποτυχίες σου και τους πόνους σου. Όταν γεννήθηκες έκλαιγες και όλοι γύρω σου χαμογελούσαν. Ζήσε τη ζωή σου έτσι ώστε στο τέλος εσύ να είσαι αυτός που θα χαμογελά και όλοι γύρω σου θα κλαίνε.. 

O ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

ΣΕ διαγωνισμό που έγινε στην Ουάσινγκτον για τον καταλληλότερο χαρακτηρισμό ενός λαού, εκείνου που θα παρουσιάζει καλύτερα την ψυχολογία του, πήραν μέρος περίπου ένα εκατομμύριο άτομα. Δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονες επέλεξε ομόφωνα και βράβευσε τον δικαστή Ν. Κέλλυ για τον επιτυχημένο χαρακτηρισμό του Έλληνα.

«Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας, γράφει ο δικαστής, ο Ελληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος από τις περιστάσεις, αν και από διανοητική άποψη, κατείχε πάντοτε τα πρωτεία. Ο Ελληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά γεμάτος προλήψεις, θερμόαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής. Εκτισε τον Παρθενώνα και αφού μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε τον Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε τον Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε τον Βενιζέλο για να τον δολοφονήσει. Εκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το ’21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει.

Τριπλασίασε την Ελλάδα και παραλίγο να τη θάψει. Κόπτεται τη μία στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνιέται να υπηρετήσει το ψέμα. Παράξενο πλάσμα, ατίθασο, περίεργο, εγωπαθές και σοφόμωρο, ο Ελληνας. Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε προσπαθήστε να τον ταξινομήσετε».

ΝΑ ΓΙΑΤΙ H ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΦΑΒΗΤΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΑ:

"Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνηση τους δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά πίσω από αυτήν υπολανθάνει μία πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανωτέρας συλλήψεως. Σύμφωνα με αυτήν την γνωστή μας εκφώνηση, τα ελληνικά γράμματα (αφού προσθέσουμε και το εξαφανισμένο σήμερα έκτο γράμμα: Στίγμα ή Δίγαμμα) ακούγονται και γράφονται ως εξής:

ΑΛΦΑ -ΒΗΤΑ-ΓΑΜΑ -ΔΕΛΤΑ-ΕΨΙΛΟΝ -ΣΤΙΓΜΑ-ΖΗΤΑ -ΗΤΑ-ΘΗΤΑ -ΙΩΤΑ-ΚΑΠΠΑ -ΛΑΜΒΔΑ-ΜΙ -ΝΙ-ΞΙ -ΟΜΙΚΡΟΝ-ΠΙ -ΡΟ-ΣΙΓΜΑ-ΤΑΥ-ΥΨΙΛΟΝ -ΦΙ-ΧΙ -ΨΙ-ΩΜΕΓΑ .
Αποκωδικοποιώντας την γνωστή αυτή διάταξη, που έγινε σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής φιλοσοφίας, έχουμε τα ακόλουθα:

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, (Α)ΜΑ ΔΕ (Ε)Λ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΣΤ(Η) ΙΓΜΑ, ΖΗ ΤΑ,Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΑΜ, ΔΑ, ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΥ (Ε)Ψ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ Ο ΜΕΓΑ.

Εν συνεχεία, αφού προσθέσουμε τα εννοούμενα συνδετικά και ρήματα που παραλείπονται, έχουμε την ανάδυση μιας θαυμάσιας κοσμογονικήςπροσευχής - επίκλησης προς την πηγή του φωτός.

ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ! ΑΜΑΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨΙΛΩΝ.ΣΤΗ ΙΓΜΑ ΖΗ, ΤΑ Η, ΤΑ ΘΗ, ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ (ΙΝΑ) ΜΗΝΥΞΗ, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ)ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨΙΛΩΝ,ΦΥ(ΟΙ) ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ(ΕΣΤΙ).

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ:

Αλ=Ο νοητός ήλιος

Φα-ος=Το φως

Βη=προστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)

Τα=Δοτική άρθρουδωρικού τύπου τη, εις την

Γα=Γη (δωρικός τύπος)

Αμα=(επιρρ.) συγχρόνως

Έλ= ο ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος

Έψ=ρήμα έψομαι, εψ-ημένος, ψημένος.

Ιλών=Ιλύς (ουσιαστικό), λάσπη, πηλός

Στή=προστακτική ρήματος ίστημι.

Ίγμα=καταστάλαγμα, απόσταγμα.

Ζή=προστακτική ρήματοςζω.

Η=υποτακτική ρήματος ειμί, είμαι

Θη=προστακτική ρήματος θέτω.

Ιώτα=τα ίωγα, τα Εγώ.

Παλάν=Ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι) επίθετο παλλάς-πάλλουσι, περιστρεφόμενη (πρβλ: Παλλας Αθηνά).

Δά=άλλοςτύπος της Γα, Γης (πρβλ: Δαμήτηρ, Δημήτηρ, Δήμητρα=Μητέραγη).

Νύξ=νύκτα.

Ο=το οποίο, που

Φυ(οι)=ευκτική ρήματος φύω (φυτρώνω, αναπτύσσομαι). Κ.Ο..Κ.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...

(ΑΛ, ΕΣΥ ΠΟΥΕΙΣΑΙ ΤΟ ΦΩΣ, ΕΛΑ ΣΤΗ ΓΗ!
ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΛ ΡΙΞΕ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΙΛΥ ΠΟΥ ΨΗΝΕΤΑΙ (που βρίσκεται σε κατάσταση αναβρασμού).

ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ (μία ξηρά) ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΕΓΩ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ.

ΑΣ ΜΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΝΥΚΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΝ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΕΨΕΙ ΝΑ ΤΑΦΗ (να σβήση, να χαθεί) ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝΑΝΑΒΡΑΖΟΥΣΑ ΙΛΥ, ΚΑΙ ΑΣ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ Η ΨΥΧΗ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ, ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΟΛΩΝ!

Εντυπωσιακό;

Τουλάχιστον ! ! ! !

The Invitation

It doesn't interest me what you do for a living.
I want to know what you ache for,
and if you dare to dream of meeting your heart's longing.

It doesn't interest me how old you are.
I want to know if you will risk looking like a fool
for love, for your dreams,
for the adventure of being alive.

It doesn't interest me what planets are squaring your moon.
I want to know if you have touched
the centre of your own sorrow,
if you have been opened by life's betrayals
or have become shrivelled and closed from fear of further pain.

I want to know if you can sit with pain,
mine or your own, without moving to hide it
or fade it or fix it.

I want to know if you can be with joy mine or your own.
if you can dance with wildness and let the ecstasy
fill you to the tips of your fingers
and toes without cautioning us
to be careful, be realistic,
remember the limitations of being human.

It doesn't interest me if the story you are telling me is true.
I want to know if you can disappoint another
to be true to yourself.
If you can bear the accusation of betrayal
and not betray your own soul.
If you can be faithless and therefore trustworthy.

I want to know if you can see Beauty
even when it is not pretty every day,
and if you can source your own life from its presence.

I want to know if you can live with failure, yours and mine,
and still stand at the edge of the lake
and shout to the silver of the full moon,“Yes.”

It doesn't interest me to know where you live,
or how much money you have.
I want to know if you can get up after the night of grief and despair,
weary and bruised to the bone,
and do what needs to be done to feed the children.

It doesn't interest me who you know
or how you came to be here.
I want to know if you will stand
in the centre of the fire with me and not shrink back.

It doesn't interest me where or what
or with whom you have studied.
I want to know what sustains you from the inside
when all else falls away.

I want to know if you can be alone with yourself,
and if you truly like the companyyou keep
in the empty moments.

© Oriah Mountain Dreamer, from the book The Invitation published by HarperSanFrancisco, 1999

H δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται

H δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητος, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία....

Ισοκράτης 436 - 338 π.χ.

ΔΡΑΠΕΤΗΣ

Ένας δραπέτης, καταδικασμένος σε ισόβια για φόνο, έχει εκτίσει 25 χρόνια.

Ενώ προσπαθεί να κρυφτεί, μπαίνει σε ένα σπίτι νεόνυμφων, δένει τον άντρα σε μια καρέκλα στη μια άκρη του δωματίου και δένει και τη γυναίκα στο κρεβάτι. Ανεβαίνει στο κρεβάτι, πάνω από τη γυναίκα, και φαίνεται να της φιλάει το λαιμό. Μετά σηκώνεται και φεύγει από το δωμάτιο. Αμέσως ο σύζυγος σέρνεται με την καρέκλα του μέχρι το κρεβάτι και ψιθυρίζει στη γυναίκα του:

- Αγάπη μου, αυτός ο τύπος δεν έχει δει γυναίκα για πολλά χρόνια. Τον είδα που σου φίλησε το λαιμό και μετά έφυγε βιαστικά. Απλά συνεργάσου και κάνε ό,τι σου ζητήσει. Αν θέλει να κάνει σεξ μαζί σου απλά συμφώνησε και προσποιήσου ότι σου αρέσει. Ό,τι κι αν κάνεις, μην του πας κόντρα και μην τον εκνευρίσεις. Πάνω σου κρέμονται οι ζωές και των δυο μας. Δείξε δύναμη και να θυμάσαι ότι σε αγαπώ.

Μόλις η ημίγυμνη γυναίκα ξεπερνά το σοκ από αυτά που ακούει, λέει:

- Γλυκέ μου, αισθάνομαι πολύ ανακουφισμένη που το βλέπεις έτσι. Έχεις δίκιο, αυτός ο τύπος δεν έχει δει γυναίκα για χρόνια αλλά δεν μου φιλούσε το λαιμό. Μου ψιθύριζε στο αυτί. Είπε ότι σε βρίσκει πολύ γλυκούλη και με ρώτησε αν έχουμε βαζελίνη στο μπάνιο. Δείξε δύναμη και να θυμάσαι ότι κι εγώ σε αγαπώ...

Ε ΟΧΙ ΚΙ ΕΤΣΙ...

Την περασμένη νύχτα είδα έναν εφιάλτη. Ένα τρομακτικό εφιάλτη.
Κοιτάχτηκα, λέει, στον καθρέφτη κι αντελήφθην ότι είχα γίνει μαύρος.

Για να είμαι πιο ακριβής, όχι μαύρος, αράπης, που είναι πολύ χειρότερο.

Έβαλα το χέρι στην τσέπη αναζητώντας την ταυτότητά μου για να
διαπιστώσω αν και η φωτογραφία με δείχνει μαύρο και ανακαλύπτω
ότι εκτός από αράπης είμαι και Εβραίος.

"Δεν είναι δυνατόν!", σκέφτηκα, και πήγα να σηκωθώ.

Αδύνατον. Ήμουν κολλημένος σε μια καρέκλα.

Θεέ μου, είναι μια καρέκλα με ρόδες, μια καρέκλα αναπηρική, που
σημαίνει ότι εκτός από μαύρος και Εβραίος, είμαι και ανάπηρος.

Τουλάχιστον φοράω βέρα, άρα είμαι παντρεμένος. Κάποια καλή
γυναίκα θα με περιποιείται και θα μ' αγαπά.

"Καλημέρα χρυσό μου!", ακούω να φωνάζει κάποιος πίσω μου με μια
θηλυπρεπή ανδρική φωνή.

Είναι, λέει, το ... αγόρι μου.

"Χριστέ μου, είμαι κι ομοφυλόφιλος!".

Τέλος πάντων, μικρό το κακό εφ' όσον είμαι παντρεμένος μαύρος
Εβραίος ανάπηρος ομοφυλόφιλος, άρα κάνουμε σίγουρο σεξ, ξέρετε
τα περί έιτζ κι έτσι.

"Αγάάάάπη, πήρες τα φάρμακά σου σήήήήμερα;", τον ακούω να λέει.

Κοιτάζω δέκα μπουκαλάκια μπροστά μου. Αλοίμονο, είμαι και οροθετικός...

Περνάει βιαστικά δίπλα μου αγχωμένος ανακατεύοντας τα πάντα:
"Αμάν πια! Εσύ χρυσό μου έχεις τη σύριγγα;".

Ω Θεέ μου! Εκτός από μαύρος, Εβραίος, ανάπηρος, ομοφυλόφιλος και
οροθετικός, είμαι και ναρκομανής!

Απελπισμένος αρχίζω να ουρλιάζω να κλαίω, πάω να τραβήξω τα μαλλιά μου.

Όχι!!! Είμαι φαλακρός! Δεν έχω τρίχα στο κεφάλι μου!

Χτυπάει το τηλέφωνο. Πάω να το σηκώσω.

Μα πού πήγε το δεξί μου χέρι; Τρισαλίμονο... Είμαι και κουλός!

Πιάνω όπως-όπως το τηλέφωνο με τ' αριστερό.

Είναι ο αδελφός μου. Αχ, τουλάχιστον έχω ένα αδερφάκι πάνω στη γη.

Ουρλιάζει: "Βρε αρχιρεμάλι, από τότε που τα τίναξαν ο μπαμπάς κι
η μαμά στην εθνική, δεν κάνεις τίποτα άλλο απ' το να παίρνεις
ναρκωτικά και κάθεσαι και βαράς μύγες απ' το πρωί ως το βράδυ.
?ιντε βρες καμμιά δουλειά γιατί από μένα δεν έχει φράγκο! Γκέγκε;".

Ω Θεέ μου! Εκτός από μαύρος, Εβραίος, ανάπηρος, ομοφυλόφιλος,
ναρκομανής, οροθετικός, φαλακρός, κουλός και ορφανός, είμαι και
απελπιστικά άνεργος!

Πάω να του εξηγήσω πως είναι δύσκολο να βρει δουλειά ένας
μαύρος, Εβραίος, ανάπηρος, ομοφυλόφιλος, ναρκομανής, οροθετικός,
φαλακρός, ορφανός, κουλός και άνεργος ... αλλά δεν βγαίνει λέξη!

Εκτός απ' όλα αυτά είμαι λοιπόν και μουγκός.

Απελπισμένος και κλαίγοντας με λυγμούς κλείνω το τηλέφωνο με το
ένα και μοναδικό χέρι που διαθέτω.

Νοιώθω μια γροθιά στο βηματοδότη μου: μαύρος, Εβραίος, ανάπηρος,
ομοφυλόφιλος, ναρκομανής, οροθετικός, φαλακρός, ορφανός,
άνεργος, κουλός και καρδιοπαθής.

Πνίγομαι! Τραβάω το κουρτινάκι απ' το παράθυρο να πάρω ανάσα.
Βλέπω τριγύρω παράγκες και τσαντίρια. Ζω σ' ένα τρισάθλιο
εγκαταλειμένο τροχόσπιτο μέσα σε μια κατασκήνωση γύφτων.
Είμαι λοιπόν και γύφτος.

Εκείνη τη στιγμή μπαίνει στο τροχόσπιτο το αγόρι μου καταχαρούμενο:
"Αγάπη μου, σου έχω μια δυσάρεστη είδηση!".

Ώστε δεν τέλειωσαν όλα; Τι ακόμα μπορεί να περιμένει ένα μαύρο,
Εβραίο, ανάπηρο, ομοφυλόφιλο, οροθετικό, ναρκομανή, φαλακρό,
ορφανό, κουλό, άνεργο, μουγκό, καρδιοπαθή και γύφτο;

"Χάσατε το πρωτάθλημα!".

Όχι ρεεεε πούστη! Όχι και βάζελος!

ΗΤΑΝ ΤΟΟΟΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ....

ΟΙ ΚΑΤΑΡΑΚΤΕΣ ΤΟΥ ΝΙΑΓΑΡΑ ΑΠΟ ... ΑΛΛΗ ΟΨΗ

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

ΒΑΡΒΑΤΟΣ....ΣΑΛΒΑ

ΟΛΙΚΗ ΕΚΛΕΙΨΗ ΗΛΙΟΥ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

GOLDEN GATE BRIDGE

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ... ΑΠΛΩΣΕ ΤΑ ΚΛΑΔΙΑ ΤΟΥ

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Μερικά θαύματα μηχανικής του XXI αιώνος

ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Η όψη του κόσμου από αεροπλάνο

ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Ο αληθινός SHREK…. αυτοπροσώπως!

Ο Maurice Tillet (1903-1954) ήταν ένας επαγγελματίας παλαιστής στα έτη που αυτού του είδους ο αθλητισμός θεωρούταν ψυχαγωγία. Γεννημένος στη Γαλλία, ήταν πολύ ευφυής και μιλούσε 14 γλώσσες. Στα 20 χρόνια του άρχισε να αναπτύσσει μια παράξενη ασθένεια που του προκάλεσε ανομοιόμορφη και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη στα κόκαλα του. Αυτό του προκάλεσε πολύ πόνο ενώ στην πόλη του τον φώναζαν με διάφορα παρατσούκλια.

Έτσι ο Tillet αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα καταγωγής του παρόλο του ότι την είχε αγαπήσει. Στην προσπάθεια του να δημιουργήσει μια νέα ταυτότητα, ο Tillet πήγε στην Αμερική και ασχολήθηκε με την επαγγελματική πάλη, και ονομάστηκε «φρικτός δράκος του ρινγκ». Η προσωπικότητά του («ο γαλλικός άγγελος») ήταν μια πλήρης επιτυχία και απέκτησε φανατικούς οπαδούς .

Ίσως η μεγαλύτερη δόξα της καριέρας του ήταν τον Αύγουστο του 1944 που σύντριψε τον Steve Casey για το παγκόσμιο πρωτάθλημα American Wrestling Association. Πέθανε το 1954 στην ηλικία 51 ετών, ενώ η μορφή του αποτυπώθηκε σε 3 μεταθανάτιες μάσκες που απεικονίζουν το πρόσωπό του. Έτσι ο Shrek δεν αποτελεί δημιούργημα της φαντασίας ενός τύπου, υπήρξε εμπνευσμένος από αυτές τις φωτογραφίες.

CHE GUEVARA JUNIOR...

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

ΩΡΑΙΟ ΝΕΦΕΛΩΜΑ

ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

STUPID MANKIND...